اعلام برنامه پذیرش مهاجر کانادا در سال 2010
چاپ شده در هفته نامه شهرما، تورنتو، پنجشنبه 12 نوامبر 2009 - مژگان رحمانی خضری
بخش 94 قانون مهاجرت و پناهندگی کانادا، وزارت شهروندی و مهاجرت این کشور را ملزم می کند هرساله برنامه پذیرش مهاجر برای سال بعد را آماده کرده و آن را تاقبل از اول نوامبر به پارلمان ارائه کند. بر اساس این قانون جیسون کنی، وزیر شهروندی و مهاجرت کانادا، برنامه پذیرش مهاجران در سال 2010 را در آخرین روزهای ماه قبل (جمعه 30 اکتبر) به پارلمان ارائه کرد. وی در هنگام ارائه برنامه سال بعد از سیستم جدید پذیرش که کمتر از یک سال از اجرای آن میگذرد دفاع کرد و خاطر نشان ساخت که برآوردهای اولیه از اجرای مقررات جدید مثبت بوده و نشان میدهد اجرای سیستم جدید توانسته است تعداد نیروهای کار متخصصی که در صف انتظار پاسخ اداره مهاجرت کانادا هستند را از 000,630 نفر به 000,425 نفر کاهش دهد. وی ادعا کرد که با تغییرات جدید در سیستم پذیرش مهاجر، مدت زمان تصمیم گیری در مورد پروندهها از دست کم 6 سال به شش ماه تا یک سال کاهش یافته است!
هرچند مطابق برنامهای که وزیر مهاجرت کانادا ارائهکرده است تعداد مهاجران مورد پذیرش در سال 2010 کاهش نخواهد یافت و هدف دولت این است که این تعداد را در همان حد سال 2009 یعنی 240,000 تا 265,000 نفر باقی نگاه دارد، اما با بررسی گروههای مهاجرتی مختلف به صورت مجزا تغییراتی مشاهده میشود که برای دستاندرکاران امور مهاجرت کانادا و کارشناسانی که در این رشته فعالیت میکنند قابل توجه و در برخی موارد سؤال برانگیز است. مهمترین برنده بازی مهاجرت در سال 2010 را میتوان ایالتهای کانادا نامید. از آنجا که وزارت شهروندی و مهاجرت کانادا دولتهای ایالتی را بهترین نهاد برای تشخیص نیاز بازار کار محلی می داند، در برنامه سال بعد جایگاه ویژهای را به برنامههای مهاجرت استانی اختصاص داده و افزایش میزان گزینش مهاجر توسط ایالتهایی که در این برنامه مشارکت دارند را مورد تاکید قرار داده است (این افزایش زیر گروه های مهاجرتی مختلف ایالتی از نیروی کار متخصص تا مهاجران تجاری را در بر خواهد گرفت). زیر گروه مهاجرت تجاری فدرال، از طرف دیگر، با کاهش میزان مهاجر مورد پذیرش روبرو است. در سال 2008 تعداد 447 کارآفرین ( که متعهد به راه اندازی بیزنس در کانادا هستند)، 164 خویش کارفرما (یا self-employed که از میان کشاورزان، هنرمندان و ورزشکاران دارای رتبههای بین المللی انتخاب شدهاند)، و 2831 سرمایهگذار (که هریک مبلغ 400,000 دلار کانادا را به مدت 5 سال در اختیار دولت قرار دادهاند)، ویزای اقامت کانادا را دریافت کردند. این تعداد که با احتساب همسر و فرزندان وابسته شان بالغ بر 12,400 نفر می شوند در سال 2010 کاهش یافته وبه 10,800 تا حداکثر 11,620 نفر خواهد رسید. این میزان کاهش (6/5 تا 13 درصد) با توجه به اوضاع فعلی اقتصاد و نیاز کشور به جذب سرمایههای خارجی برای بسیاری از کارشناسان قابل توجیه نیست.
نکته قابل ذکر دیگر کاهش پذیرش کسانی است که درخواست اقامت دائم خود را تحت برنامههای بشر دوستانه کانادا (humanitarian applications) فایل کرده اند. در سال 2008 تعداد 10,627 نفر تحت این گروه پذیرفته شدند ولی این تعداد در سال 2010 به میزان قابل توجهی کاهش و به 7,000 تا حداکثر 9,000 نفر خواهد رسید که ناشی از سیاستهای سختگیرانه دولت محافظه کار در پذیرش این گروه از افراد است. در مورد پناهندگان نیز شاید در نظر اول کاهش چندانی به چشم نیاید (در سال 2008 در خواست پناهندگی 21,860 نفر مورد پذیرش قرار گرفت و برنامه وزارت مهاجرت پذیرش 19,600 تا 26,000 نفر پناهنده در سال 2010 است) ولی با توجه سیاستهای مورد اشاره پیش بینی میشود که میزان پذیرش درخواستهای پناهندگی در سال 2010 عملا کمتر از سالهای قبل از آن باشد.
تغییر مهم دیگر برنامه 2010 کاهش تعداد کسانی است که ویزای اقامت دائم کانادا را به واسطه ضمانت همسرشان و در واقع از طریق اسپانسرشیپ همسر دریافت میکنند. در سال 2008 تعداد 47,451 نفر توسط همسرانشان اسپانسر شده و به کانادا مهاجرت کردند ولی مطابق برنامه اعلام شده، دولت کانادا در سال 2010 تنها برای پذیرش 42,000 تا حداکثر 45,000 زن یا شوهر بودجه تعیین کرده است. اتخاذ چنین تصمیمی با توجه به رشد هر ساله جمعیت و به تبع آن افزایش احتمال ازدواج و نیز با توجه به اینکه این رقم از سال 2003 تا کنون کمترین میزان پذیرش مهاجر تحت گروه اسپانسرشیپ همسر است، تعجب برانگیز است. بر همین اساس پیش بینی میشود مدت زمان رسیدگی به پروندهای اسپانسر شیپ همسر در سالهای آتی طولانیتر شود و کسانی که قصد دارند با شخصی غیر مقیم در کانادا ازدواج کرده و با اسپانسر کردن وی زمینه مهاجرت او به کانادا را فراهم کنند احتمالا باید مدت زمان بیشتری را به انتظار بنشینند و صبورتر از همتایان قبلی خود باشند!