یکی از گروه هایی که می‌توانند برای دریافت اجازه کار موقت در کانادا اقدام کنند پرستاران سرخانه یا live-in caregiverها هستند که درماه‌های اخیر مسائل حول و حوش آنها و سوء استفاده هایی که بنگاه‌های کاریابی بین‌المللی از این گروه از متقاضیان کار در کانادا کرده اند سر و صدای زیادی در رسانه های کانادا به پا کرد و افکار عمومی را متوجه آنها نمود. شاید شما نیز همچون خواننده عزیزی که اخیرا با اینجانب تماس گرفته بود، بخواهید در مورد پرستاران سرخانه بیشتر بدانید و با شرایط  و نیازمندیهای صدور اجازه کار موقت برای آنها آشنا شوید. در این صورت ممکن است پاسخ بسیاری از سوالات خود را با مطالعه مقاله این هفته بیابید.
هرساله بیش از 000,90 نیروی کار موقت خارجی به کانادا وارد می‌شوند. در اغلب موارد برای کار در کانادا باید "اجازه کار" یا work permit دریافت کرد و در این موارد معمولا داشتن پیشنهاد کار ازیک کارفرمای کانادایی که در آن میزان دستمزد، شرح وظایف، و طول مدت کار پیشنهادی قید شده است و نیز تاییدیه اداره منابع انسانی و توسعه اجتماعی کانادا (HRSDC) برای دریافت اجازه کار لازم است. برای اینکه پیشنهاد کار به تایید HRSDC برسد، کارفرمای صادر کننده پیشنهاد باید ثابت کند که نتوانسته است یک شهروند یا مقیم دائم کانادا را برای استخدام در شغل مورد نظر بیابد و در واقع تاییدیه HRSDC بیان می‌کند که استخدام یک خارجی در سمت مورد نظر تاثیری منفی بر بازار کار کانادا نخواهد داشت. شخصی که پیشنهاد کار تایید شده‌ای از یک کارفرمای کانادایی در دست دارد می‌تواند با تکمیل فرم‌های مورد نیاز و ارسال آنها به اداره شهروندی و مهاجرت کانادا (CIC) درخواست اجازه موقت کار در کانادا بنماید. در اغلب موارد این درخواست باید از خارج از کانادا ارسال شود ولی در برخی موارد بعضی از افراد می‌توانند این درخواست را از داخل کانادا یا در پایانه‌های مرزی ورود به این کشور نیز ارسال کنند. از جمله این موارد می‌توان دانشجویان تمام وقت خارجی شاغل به تحصیل در کانادا یا همسران‌شان و نیز افرادی که با داشتن اجازه کار موقت در کانادا مشغول به کارند و قصد دارند در شغل دیگری اجازه کار بگیرند را نام برد.
پرستاران سرخانه یا به عبارتی پرستاران شبانه‌روزی افرادی هستند که مستقلا و بدون نیاز به سرپرست می‌توانند خدمات نگهداری از کودکان، سالمندان، و معلولین را ارائه کنند. این خدمات در منازل ارائه می‌شود و پرستار سرخانه در منزل شخص دریافت کننده سرویس ( یا به عبارتی کارفرمای خود) سکونت، کار، و زندگی می‌کند. شخصی که قصد دارد به عنوان پرستار سرخانه در کانادا کار کند باید برای برنامه Live-In Caregiver اقدام نمایید و در صورتی که واجد شرایط این برنامه باشد و پذیرفته شود اجازه کار موقت در کانادا برایش صادر می‌شود. کسانی می‌توانند برای این برنامه اقدام کنند که تحصیلاتی معادل حداقل دیپلم دبیرستان کانادا داشته باشند و در سه سال قبل از اقدام یک دوره آموزشی حداقل شش ماهه مرتبط با کاری که قصد دارند انجام دهند را گذرانده و یا حداقل یک سال تجربه کاری تمام وقت و مرتبط ارائه کنند (حداقل شش ماه از این تجربه یک ساله باید مداوم و در استخدام کارفرمایی واحد باشد). بعلاوه متقاضی باید پیشنهاد کار تایید شده‌ای از یک کارفرمای کانادایی ( کسی که خدمات پرستاری به وی ارائه می‌شود و پرستار در منزل وی زندگی خواهد کرد) در اختیار داشته باشد. پرستار و کارفرما باید قراردادی را به امضا رسانده باشند که در آن جزییات شرایط کار و شرح وظایف پرستار مورد اشاره قرار گرفته است. طبیعتا توانایی خواندن، فهمیدن، و صحبت کردن به انگلیسی یا فرانسه در حد و اندازه‌ای که پرستار در انجام وظایف محول شده به مشکل برنخورد از الزامات دیگر اقدام برای اجازه کار موقت تحت برنامه Live-In Caregiver است.
حریم خصوصی پرستار در محل کارو زندگی وی (منزل کارفرما) باید محترم شمرده شود. به عنوان مثال پرستار می‌تواند از کارفرما بخواهد که درب اتاقی که در آن زندگی می‌کند قفل مستقلی داشته باشد و یا می‌تواند کلید منزل را در اختیار داشته باشد. پرستار این حق را دارد که ساعات غیر کاری خود را هرگونه که بخواهد بگذراند و کارفرما نمی‌تواند وی را مجبور کند که در طی ساعات مذکور در خانه بماند. همچنین لازم نیست اسناد قانونی مانند پاسپورت و اجازه کار که مایملک شخصی وی محسوب می‌شود را در اختیار کارفرمای خود قرار دهد. در قرارداد باید به طور واضح و روشن مواردی مانند ساعات کار و مرخصی، وضعیت بیمه درمانی پرستار، تعطیلات، اضافه کاری و شرح وظایف مورد اشاره قرار گیرد. پرستار قبل از امضا قرارداد باید با کارفرمای خود در مورد موارد مذکور و نیز نیازهای شخصی و مذهبی به توافق برسد زیرا پس از امضا قرارداد تنها می‌تواند وظایف و مواردی که در قرارداد به آن اشاره‌ای نشده‌ است را انجام ندهد.