پناهندگان و کسب تجربه کار کانادایی

چاپ شده در هفته نامه شهرما، تورنتو، پنجشنبه 7 ژانویه 2010 - مژگان رحمانی خضری

مهاجرت به کانادا با استفاده از تجربه کانادایی یا CEC یکی از گروههای مهاجرتی جدیدی است که در سپتامبر سال 2008 از طرف دولت کانادا اعلام شد و اینجانب نیز در این صفحه و طی سه مقاله پی در پی جزییات این برنامه را شرح دادم که علاقمندان می‌توانند برای مطالعه مقالات مذکور به وب سایت اینجانب به آدرس www.immigrationcity.com  ، بخش مقالات مراجعه کنند. همانگونه که در مقالات مذکور مورد اشاره قرار گرفته است علاوه بر فارغ التحصیلان خارجی دانشگاههای کانادا، نیروهای کار موقت نیز می‌توانند در زمان اشتغال به کار در کانادا و یا حداکثر یک سال پس از آن برای اخذ ویزای اقامت دائم کانادا تحت گروه مهاجرتی CEC اقدام کنند، البته به شرطی که حداقل دو سال تجربه کار تمام وقت در کانادا داشته باشند.
اما انگیزه نوشتن مقاله این هفته سوالی است که یکی از هموطنان عزیز در تماس با دفتر اینجانب مطرح نمودند. ایشان در تماسی که داشتند عنوان کردند که چند سال پیش درخواست پناهندگی داده اند و در زمانی که منتظر پاسخ درخواست خود بوده‌اند، دوسال سابقه کار تمام وقت در کانادا با در دست داشتن اجازه کار (work permit) کسب کرده‌اند. سوالی که این هموطن عزیز از اینجانب داشت این بود که آیا با توجه به دو سال سابقه کاری که در کانادا کسب کرده‌ است می‌تواند برای کسب ویزای اقامت دائم کانادا تحت گروه مهاجرتی CEC اقدام کند یا خیر.
متاسفانه پاسخ این سوال مثبت نیست و ایشان واجد شرایط اقدام با استفاده از تجربه کانادایی نیستند. شاید برای شما نیز این پرسش مطرح شود که به چه دلیل؟ فرد مذکور به صورت قانونی و با داشتن اجازه کار تجربه کانادایی مورد نیاز را کسب کرده‌است. چه تفاوتی بین سابقه کار کسب شده توسط این شخص و یک نیروی کار موقت خارجی وجود دارد؟ این شخص نیز سخت کار کرده‌ و مالیات پرداخت کرده‌است، پس به چه دلیل واجد شرایط اقدام تحت گروه مهاجرتی CEC نیست.
واقعیت این است که افراد زیادی مشابه این هموطن عزیز امیدوارند که با کار کردن در کانادا و کسب تجربه کار کانادایی شرایط لازم جهت کسب اقامت دائم کانادا را احراز کنند. اما در قوانین گروه مهاجرتی CEC تصریح شده‌است که متقاضی باید تجربه کار مورد نیاز را با داشتن اجازه کار و نیز با دارا بودن وضعیت قانونی اقامت در کانادا (داشتن ویزای اقامت موقت کانادا) کسب کرده باشد. معمولاً کسانی که درخواست پناهندگی کانادا داده‌اند، در مدت زمانی که منتظر بررسی پرونده و دریافت پاسخ هستند نمی‌توانند امورات خود را بدون کار کردن بگذرانند و قانونگذار نیز با در نظر داشتن این حقیقت امکان دریافت اجازه کار برای این افراد به گونه‌ای که بتوانند در مدت انتظار به صورت قانونی در کانادا کار کنند را داده‌است. اما صدور اجازه کار برای یک فرد در حکم داشتن وضعیت اقامتی قانونی دارنده اجازه کار نیست. هرچند امکان دریافت ویزای اقامت موقت بر اساس اجازه کار وجود دارد ولی این به معنی آن نیست که هرکس اجازه کار موقت داشته باشد وضعیت اقامت قانونی را نیز به صورت خود به خود داراست. به همین دلیل متاسفانه کسانی که درخواست پناهندگی داده‌اند و در زمان انتظار برای گرفتن پاسخ، با داشتن اجازه کار در کانادا مشغول به کار شده‌اند نمی‌توانند با استناد به تجربه کار کسب شده در این مدت برای کسب اقامت دائم کانادا با استفاده از تجربه کانادایی اقدام کنند.
نکته دیگری که در این رابطه قابل توجه است و عنوان کردن آن خالی از فایده نیست این است که تجربه کار کسب شده در شرایط مذکور، اگر شخص واجد شرایط اقدام تحت گروه مهاجرتی نیروی کار متخصص (skilled worker) باشد، در محاسبه امتیازات مرتبط با فاکتور وفق پذیری (adaptability) پذیرفته شده و شخص می‌تواند در صورت دارا بودن یک سال سابقه کار قانونی تمام وقت درکانادا، صرفنظر از وضعیت اقامتی وی در کانادا، 5 امتیاز از این فاکتور کسب کند. زیرا در مقررات مربوط به فاکتور وفق پذیری در گروه مهاجرتی نیروی کار متخصص تنها داشتن اجازه کار مورد اشاره قرار گرفته است و اشاره‌ای به دارا بودن وضعیت اقامت قانونی نشده است.